Żywioły Saszy – czy ekranizacja serii książek Katarzyny Bondy spodoba się widzom?

ogień

 Czytelnicy uwielbiają konfrontować własne wyobrażenia stworzone na podstawie lektury z ekranizacją książki. Czasami porównanie jest zaskakująco korzystne, innym razem kompletnie nietrafione i rozczarowujące. Dla wielu osób przeniesienie fikcji literackiej na duży ekran staje się okazją, by po raz pierwszy sięgnąć po lekturę. Przed takim dylematem stają też fani serii książek Katarzyny Bondy. Prawa do ekranizacji cyklu „Cztery żywioły” Katarzyny Bondy wykupiła grupa TVN.

Miłośników cyklu zelektryzował fakt, że mogą obejrzeć serialową adaptację „Lampionów” w dodatku w świetnej obsadzie.   

Serial na podstawie książek Katarzyny Bondy 

Produkcje, które opierają się na kryminalnych bestsellerach cieszą się ogromną popularnością wśród polskiej publiczności. Wszystko zaczęło się od filmowej adaptacji losów silnej pani mecenas Joanny Chyłki, która jest główną bohaterką serii książek Remigiusza Mroza. Kolejno wyprodukowano serial na podstawie książki Wojciecha Chmielarza pt. „Żmijowisko”. Nie dziwi zatem nikogo fakt, że producenci wzięli na warsztat literaturę Katarzyny Bondy, która od wielu lat uznawana jest za królową polskiego kryminału. To niewątpliwie pozytywna wiadomość dla fanów jej pióra. Każdy czytelnik marzy, by zobaczyć swoich ulubionych bohaterów na szklanym ekranie. Tym bardziej, że bohaterka, o której traktuje cykl książek, jest równie silną i zajmującą postacią jak Chyłka Remigiusza Mroza. W „Lampionach”, które stały się podstawą do adaptacji serialowej, Sasza Załuska to wykształcona profilerka policyjna, która szlify zawodowe zdobywała na Wyspach. Z powodu różnych komplikacji osobistych trafia jednak z powrotem do Polski i podejmuje pracę w policji. Wkrótce stawia się w Łodzi, by podjąć tam śledztwo w sprawie seryjnego podpalacza. Na podstawie zgromadzonych danych buduje powoli profil podpalacza, a widz w tym samym czasie odkrywa jej osobistą, trudną historię. Do serii podpaleń w Łodzi dochodzą również zamachy bombowe. Przed Saszą nie lada wyzwanie. Musi stanąć nie tylko w prawdzie ze swoją przeszłością, podpalaczem, ale również niesprzyjającymi jej przełożonymi. Prowadzone śledztwo pełne jest zwrotów akcji, uniesień, a także romansów. Dzięki temu stanowi świetną bazę do serialowego hitu.

Z książki na szklany ekran

Przeniesienie fabuły literackiej na szklany ekran zawsze jest obciążone sporym ryzykiem. W tym wypadku miłośnicy Saszy powinni być jednak zadowoleni. Serial zrealizowany jest profesjonalnie, zawiera również dobrej jakości efekty specjalne. Znakiem jakości jest również obsada aktorska, która stanowi plejadę polskich gwiazd. W roli głównej bohaterki można zobaczyć Magdalenę Boczarską, która świetnie wciela się w postać zdecydowanej, ale doświadczonej przez los Saszy. W obsadzie znajdują się również Arkadiusz Jakubik czy Mirosław Haniszewski.

Serial jest prawdziwą ucztą dla widza, dzięki której można skonfrontować własne wyobrażenia na temat poszczególnych postaci i scen z wizją reżysera i aktorów. Serial dostępny jest na platformie player.pl.

IIM

Nosowska – od piosenkarki do pisarki

Kasia Nosowska

Katarzyna Nosowska to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich artystek. Swoją karierę przez wiele lat rozwijała, koncertując z zespołem Hey. Kapela zaczynała stawiać swoje pierwsze kroki na scenie muzycznej w latach dziewięćdziesiątych. Z roku na rok stawali się coraz bardziej rozpoznawalni, zyskując jednocześnie uznanie fanów.

Muzyczna ścieżka Katarzyny Nosowskiej i zespołu Hey

Uwagę zwracała z jednej strony bardzo dobra muzyka rockowa, a z drugiej zaś ciekawe teksty piosenek, których autorką jest Katarzyna Nosowska właśnie. Artystka cieszy się świetnym, potężnym głosem, który przyciąga uwagę słuchaczy. Z jednej strony jest to głęboki, osadzony wokal, z drugiej artystka posiada bardzo charakterystyczną dla niej chrypę, która dodaje jeszcze uroku rockowym utworom i ich wykonaniom. Katarzyna Nosowska kilka lat temu postanowiła rozstać się ze swoim dotychczasowym zespołem, z którym występowała przez długi czas. Dla fanów zespołu Hey była to przykra wiadomość, że świetny polski rockowy zespół kończy swoją muzyczną podróż. Jednak Katarzyna Nosowska postanowiła nie opuszczać muzycznej estrady, tylko rozpocząć solową ścieżkę. Zmienił się także gatunek i ciężar muzyczny.

Od bardzo dobrej tekściarki piosenek do autorki książek

Do tej pory fani znali artystkę głównie z kultowych ballad. Teraz wykonuje utwory z gatunku muzyki popularnej z brzmieniami elektronicznymi. Także kreacje Katarzyny Nosowskiej na scenie stały się bardziej kolorowe. Do tej pory artystka występowała głównie w czerni. Pisanie tekstów zawsze było mocną stroną autorki. Bardzo dobrze operowała frazą i potrafiła zbudować ciekawe konstrukty, które wraz z muzyką brzmiały naprawdę dobrze. Jednak od kilku lat fani Nosowskiej mogą ją poznawać także od strony pisarskiej, bowiem wydała już dwie książki. Pierwsza z nich, czyli “A ja żem jej powiedziała” to zbiór tekstów dotyczących relacji kobiet z mężczyznami. To bardzo ironiczne i pełne humoru opowieści o kobietach, które tkwią w różnych relacja, same nie wiedząc dlaczego. Książka okazała się ogromnym sukcesem wydawniczym i czytelnicy mogli poznać także pisarski warsztat Nosowskiej w nieco dłuższych formach niż tylko teksty piosenek.

Sukces Nosowskiej jako pisarki

Z kolei w roku 2020 na rynku ukazała się druga z książek autorki, czyli “Powrót z Bambuko”. Jest to zbiór felietonów, tekstów, które również charakteryzuje ciekawa fraza, poczucie humoru i widoczne skrócenie dystansu z czytelnikiem. O ile pierwsza książka była ciekawym wstępem, tak przy drugiej pozycji Nosowska opowiada czytelnikom bardzo wiele ze swojego życiorysu. Porusza trudne tematy związane z wychowaniem w czasach Polski Ludowej, podejściem do dzieci, jakie jeszcze kilkadziesiąt lat temu było na porządku dzienny. I konfrontuje się z wydarzeniami sprzed lat, jednocześnie tworząc taką swoistą panoramę dla osób wychowywanych w tamtych czasach. Jednocześnie Katarzyna Nosowska wciąż koncertuje i nie zawiesiła swojej muzycznej kariery. Kontynuuje ścieżkę muzyczną oraz pisarską.

NBL

Najlepsze książki post apo

zdjęcie w klimacie post apo

Powieści postapokaliptyczne dotyczą najczęściej wizji o wydarzeniach po ogromnym kataklizmie, który spustoszył Ziemię. Akcja przeważnie rozgrywa się po wojnie atomowej lub pandemii, a celem ludzkości staje się najczęściej, w zależności od wersji, odbudowanie społeczeństwa lub walka przetrwanie. Literatura postapokaliptyczna posiada wiele motywów, wątków i różnorodnych wersji; w przeciągu dekad powstało wiele wartościowych i interesujących książek, które wzbudzają niezliczone emocje wśród czytelników. Sprawdź, jakie popularne książki o tematyce postapokaliptycznej są uważane przez czytelników za najlepsze. 

„Metro 2033” Dmitry Glukhovsky

„Metro 2033” Dmitra Glukhovskiego to pierwszy tom trylogii, która w niedługim czasie po wydaniu podbiła serca znacznej ilości czytelników oraz krytyków literackich na całym świecie. Akcja toczy się, jak sama nazwa wskazuje w 2033 roku, w moskiewskim metrze. Przez świat przetoczyła się zagłada nuklearna, która sprawiła, że świat, jaki znano do tej pory, przestał istnieć. Nieliczni ocalali kryją się i starają stworzyć pozory dawnej cywilizacji. Mężczyzna należący do jednej ze społeczności stacji metra WOGN otrzymuje niebezpieczne zadanie, które może zadecydować o losach całej, pozostałej na świecie ludzkości: ma przedostać się do stacji Polis, znajdującej się w samym centrum i przekazać informacje o nowym niebezpieczeństwie, które niedługo zagrozi wszystkim. 

„Metro 2033” sprzedało się w ponad 3 milionach egzemplarzy, a prawa do powieści sprzedano do przeszło 30 różnych krajów. 

„Bastion” Stephen King 

„Bastion” to jedna za bardziej popularnych książek Stephena Kinga, która, mimo że jej pierwsze wydanie przypadło na rok 1978, wciąż jest niezwykle chętnie czytana. Świat pustoszy mordercza broń biologiczna; początkowo nic nie zapowiadało, że nowy wirus, objawiający się jak przeciętne przeziębienie, doprowadzi do masowej zagłady ludzkości. Osoby, którym udało się przetrwać, zaczynają natomiast doświadczać dziwnych snów i wizji. Te stopniowo zaczynają dzielić ludzkość i stawiają każdego przed wyborem między Złem a Dobrem. Czy na świecie pozostało jeszcze wystarczająco dużo serdeczności i miłości, aby nie pogrążyć się w zupełnym chaosie? Stephen King w przenikliwy i unikalny sposób kreśli losy świata, który, nawet mimo upływ lat od wydania książki, nadal zaskakuje autentyzmem i precyzją. 

„Droga” Cormac McCarthy 

To najsłynniejsze i najchętniej wyróżniane dzieło Cormaca McCarthy’ego. „Droga” stanowi opowieść o podróży ojca i syna przez postapokaliptyczne Stany Zjednoczone. Ich świat to teraz jedynie pustkowie, dzikie i nieprzyjazne, pełne niebezpieczeństw, o jakich im się nie śniło. Celem jest oczywiście przetrwanie. Jednakże tląca się w każdym z nich iskra miłości i dobroci wbrew pozorom nie ułatwia im egzystencji: nie wszyscy posiadają tak silne zasady moralne, jak oni i są gotowi wykorzystać każdą nadarzającą się sposobność, aby zagrozić głównym bohaterom. „Droga” to powieść inna niż wszystkie – trudna i bolesna, którą czyta się z zapartym tchem. Zdecydowanie jednak powinien sięgnąć po nią każdy, kogo ciekawi temat postapokaliptyczna wizja świata – w nieco innej odsłonie. 

JOK

Najciekawsze książki fantasy

mapa w stylu fantasy

Miłośnicy fantastyki często poszukują nieznanych sobie jeszcze serii książek, które umożliwią im odwiedzenie nowych, wyobrażonych światów. Powieści fantasy tworzone są zarówno dla młodszych, jak i starszych czytelników. Oprócz najbardziej popularnych cykli, w tej kategorii wciąż powstaje wiele bardzo ciekawych książek. Również wśród dzieł uznawanych za klasykę gatunku można odnaleźć takie, które nie docierają do wszystkich. Jakie książki fantasy są warte uwagi i z pewnością spodobają się czytelnikom?

Najpopularniejsze powieści

Najbardziej rozpoznawalnym i cenionym cyklem powieści fantasy jest „Władca Pierścieni” J.R.R. Tolkiena. Świat przedstawiony zarówno w trylogii, jak i innych powieściach autora zdobył sobie rzesze wiernych fanów. Dzieła Tolkiena uznawane są za klasykę gatunku i posiadają opinie książek zdecydowanie wartych przeczytania. Oprócz wspomnianej serii, najczęściej polecanymi propozycjami pisarza są: związany z fabułą „Hobbit” i opisująca inne czasy książka „Silmarillion„.

Inną rozpoznawalną na całym świecie serią jest „Pieśń Lodu i Ognia” George’a R.R. Martina. Bardzo obszerny, nieukończony jeszcze cykl stał się podstawą do nakręcenia popularnego serialu. Złożony i wielowątkowy świat z pewnością przypadnie do gustu fanom fantastyki. Na liście najciekawszych i znanych serii książkowych nie może zabraknąć „Sagi Wiedźmińskiej” Andrzeja Sapkowskiego. Cykl nawiązujący do prasłowiańskich wierzeń i zwyczajów z pewnością spodoba się miłośnikom magii i potworów. Popularną serią fantasy dedykowaną młodszym czytelnikom są „Opowieści z Narnii” C.S. Lewisa. Choć opowieści dedykowane są dzieciom, bez wątpienia pokochają je także dorośli.

Książki bardziej i mniej znane

Jednym z najciekawszych cykli fantasy jest „Świat Dysku” Terry’ego Pratchetta. Choć bardzo rozpoznawalny, grono jego zagorzałych fanów nie jest aż tak duże. Co może zachęcić do sięgnięcia po książki z tej serii? Przede wszystkim niepowtarzalne poczucie humoru i dystans do świata rzeczywistego. Innym brytyjskim pisarzem, po którego dzieła warto sięgnąć jest Neil Gaiman. Jedne z jego najbardziej polecanych powieści to „Amerykańscy bogowie” i „Gwiezdny pył„. Seria, która z pewnością zachwyci trochę młodszych czytelników to „Mroczne materie” Philipa Pullmana. Do klasyki gatunku zalicza się również cykl „Ziemiomorze” Ursuli K. Le Guin. Książki mogą spodobać się zarówno młodszym, jak i starszym miłośnikom literatury.

Poszukując ciekawych propozycji ze świata fantasy, warto sięgnąć również po mniej znane polskie dzieła. Jednym z najbardziej polecanych cykli jest „Pan Lodowego Ogrodu” Jarosława Grzędowicza. Bardzo ciekawa seria przypadnie do gustu zarówno fanom fantastyki, jak i science fiction. Osoby zainteresowane historią i fani opowieści o wiedźminie powinni zapoznać się również z „Trylogią Husycką” Andrzeja Sapkowskiego.

W kategorii powieści fantastycznej odnaleźć można wiele ciekawych propozycji książkowych. Dzięki temu, zarówno starsi, jak i młodsi czytelnicy odnajdą światy literackie, w których doskonale się poczują.

MRY

Krystyna Palmowska – wybitna himalaistka, pisarka, górski śledczy

"Zaklętym w kamień - tragedie złotej ery himalaizmu" (wyd. Stapis)

Filigranowa kobietka o blond włosach pełna alpinistycznej pasji, pieczołowicie przygotowywała się na każdą górską wyprawę. Jej analityczny umysł uchronił ją przed sytuacjami bez wyjścia. Preferowała kobiece zespoły wspinaczkowe. Najlepiej chodziło jej się po górach z Anną Czerwńską. Stanowiły ze sobą doskonały duet. Jednak nie zawsze udawało im się razem dojść na szczyt, pomimo iż wyruszały wspólnie.

Miłość do gór i rozwinięcie skrzydeł

Krystyna Palmowska wybitna himalaistka i taterniczka pierwsze głośne wspinaczki rozpoczęła, gdy już była po ukończeniu studiów elektronicznych. Zdobyła tytuł inżyniera elektronika, schowała dyplom i uszykowała się na swoją pierwszą wyprawę w Alpy Penińskie. Marzyła o zdobyciu szczytu Matterhornu w okresie letnim.

Ten ostry samodzielny szczyt Alp jest szósty w kolejności pod względem wysokości. Pierwszy zespół kobiecy, który wyruszył na wspinaczkę, został utworzony w roku 1967 roku. Krystyna Palmowska i Anna Czerwińska stanowiły drugie podejście na ten szczyt. Zorganizowały go 10 lat po tym wydarzeniu. Weszły po północnej ścianie góry.

Odważne Polki po tym wyczynie zakończonym sukcesem postanowiły wejść na szczyt jeszcze raz, ale tym razem zimą. Nikt z kobiet wcześniej nie odważył się na taki krok. Matterhorn to góra z wyglądu najmniej zachęcająca do wspinaczki. 

Zimą alpiniści narażeni są na dużo więcej niebezpieczeństw. Do dwuosobowego zespołu dołączyły Wanda Rutkiewicz oraz Irena Kęsa. Owocem obydwu wypraw jest książka Krystyny Palmowskiej i Anny Czerwińskiej pod tytułem „Dwa razy Matterhorn” (118 stron, wydawnictwo Sport i Turystyka, rok wydania 1980).

Oczywiście, szczyt ten był zdobywany już wcześniej, ale wyłącznie przez zespoły męskie. Pierwsze ich wejście odbyło się w roku 1865. 

Pionierka ośmiotysięczników i wypraw wysokogórskich

Ogromna wola walki Krystyny Palmowskiej przysporzyła jej sławy przy kolejnych zdobywanych szczytach, jako pierwszej w historii kobiety himalaistki. Zatem nową drogą jako pierwszy zespół kobiecy osiągnęła szczyt Rapakoshi 5 lipca 1979 r.

Następnie był Broad Peak, którego zdobyła samotnie. Co prawda wybrała się z Anną Czerwińską, ale ona dotarła z nią do niższego szczytu, po czym wyruszyła w drogę powrotną, więc dalej wspinała się już tylko Krystyna). Osiągnięty przez nią szczyt datowany jest na rok 1983, dnia 30 czerwca.

Kolejnym szczytem był Nanga Pargat, 15 lipca 1985 r. Również była to wyprawa w pierwszym zespole kobiecym. Oczywiście Krystyna Polakowska wspinała się także na inne szczyty jak Gaszerbrum, Kanczendzonga, Żebro Abruzzi, K2 w zespołach kobiecych i mieszanych.

Krystyna Palmowska – pisarka kilku publikacji

Oprócz wymienionej książki „Dwa razy Matterhorn” wybitna himalaistka jest również współautorką dzieła z Wandą Rutkiewicz. Ich praca to książka pt. Zdobycie Gasherbrumów, wyd. Sport i Turystyka r. wydania 1979.

W zbiorowej pracy „Śmierć czyha na K2” Krystyna Palmowska jest autorką jednego z zawartych tam reportaży (1987, wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza). 

O Krystynie Palmowskiej znów głośno

Rok 2020 okazał się owocnym w spuściźnie literackiej słynnej himalaistki. To napisana przez nią 408 stronicowa książka „Zaklętym w kamień – tragedie złotej ery himalaizmu” (wyd. Stapis), w której autorka wciela się w górskiego śledczego. Odnajduje błędy, przez które zginęli jej przyjaciele i znajomi, wielcy wspinacze wysokogórscy i himalaiści. Dotarła do wielu źródeł, które przeanalizowała w sposób bardzo rzetelny i wyciągnęła niezwykle interesujące wnioski. Bardzo ciekawa publikacja dla wszystkich, którzy interesują się himalaizmem w jego różnych odsłonach.

BGO

Kilka książek o podróżach i podróżnikach

stara mapa

Wśród miłośników książek, z pewnością znajdą się osoby, które uwielbiają literaturę podróżniczą i solidny reportaż z odległych krain. Dzięki takim pozycją, mogą się oderwać od szarej rzeczywistości i przenieść w najdalsze zakątki ziemi, gdzie panuje zupełnie inna kultura i tradycja i gdzie można przeżyć niezapomniane przygody. Warto wiedzieć, które książki o podróżnikach są szczególnie warte polecenia. 

Stary ekspres patagoński. Pociągiem przez Amerykę, Paul Theroux

Na rynku dostępne jest wiele książek napisanych przez dobrych i szanowanych podróżników, jednak nie każda z nich zasługuje na pochwałę. Warto jednak wyróżnić kilku autorów, którzy bez wątpienia mają wielki talent do opisywania swoich przygód. Jednym z nich jest bez wątpienia Paul Theroux, który posługuje się niesamowitym językiem i z łatwością opisuje emocje. Jego książka jest napisana w taki sposób, że czytelnik może mieć wrażenie jakby przeżywał przygodę wraz z autorem. Opisuje on swoją długą podróż, która rozpoczęła się na północy Stanów Zjednoczonych, a zakończyła się w Argentynie. Paul przemieszczał się pociągiem, ponieważ wiedział, że w ten sposób może zobaczyć znacznie więcej. 

W drodze do Hokkaido. Autostopem przez Kraj Kwitnącej Wiśni, Will Ferguson 

Kolejna pozycja, na którą należy zwrócić uwagę pochodzi spod pióra kanadyjskiego podróżnika, który jest zafascynowany Azją. Opisuje on swoją podróż szlakiem kwitnących drzewek, która zakończyła się na wyspie Hokkaido. Dużą zaletą tej publikacji, jest spora dawka humoru, którego dostarcza autor. Dzięki temu, praktycznie nie można oderwać się od lektury. Warto poznać Japonię od takiej strony. 

Kanada. Ulubiony kraj świata, Katarzyna Wężyk

Kanada to bardzo ciekawy kraj. Jest to bardzo nowoczesne multikulturowe państwo, które chętnie przyjmuje obcych i nie boi się ich. Poziom życia większości mieszkańców Kanady jest bardzo wysoki. Dlatego warto zapoznać się z tą pozycją i poznać to wyjątkowe państwo z punktu widzenia podróżnika. 

Katarzyna Wężyk, Kanada. Ulubiony kraj świata, Wydawnictwo Agora, 2017

Katarzyna Wężyk, Kanada. Ulubiony kraj świata, Wydawnictwo Agora, 2017 | fot.: RED

Hawana. Podzwrotnikowe delirium, Mark Kurlansky 

Hawana to specyficzne miejsce. Niektórzy uważają, że to ostatni moment, aby ją zobaczyć w pełnej okazałości. Reżim, nadany przez Fidela Castro, znacząco wpłynął na jej postrzeganie. Podróżnik i dziennikarz „New York Times” opisał swoją wyprawę do Hawany, specyfikę miast, codzienne życie mieszkańców i aktualnie panującą sytuację. Wszystko to zostało przedstawione czytelnikom bez przesady i zbytniego kolorowania. Książka przedstawia prawdziwe i fascynujące oblicze Hawany. 

Mark Kurlanski: Hawana. Podzwrotnikowe delirium, Przełożył Tomasz Fiedorek, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2018

Mark Kurlanski: Hawana. Podzwrotnikowe delirium, Przełożył Tomasz Fiedorek, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2018 | fot.: RED

Białe, Ilona Wiśniewska 

Książki o podróżach opisują nie tylko prawdziwe życie w różnych państwach i miastach świata, ale także przygody, które rozgrywają się w najciekawszych i najbardziej fascynujących miejscach, nienaruszonych przez człowieka. Przykładem może być Spitsberger, czyli najdalej wysunięty na północ obszar, który jest zamieszkiwany przez ludzi. Autorka zaznacza, że wszechobecny śnieg, zimo, przeszywający wiatr i słońce rażące w oczy tworzą niebywałą i magiczną rzeczywistość. Zadziwiające jest to, że mimo trudnych warunków można tam spotkać mieszkańców najróżniejszych zakątków świata. 

AKU

Kilka reportaży wojennych, których nie wypada nie znać

mężczyzna czytający książkę na zapleczu

Reportaż jest świadkiem historii, to on staje się głosem i widzem wydarzeń. Pojawia się tam, gdzie mamy styczność z najtrudniejszymi momentami w dziejach — wojną, cierpieniem, niesprawiedliwością. Oto zestawienie kilku z nich: publikacji, które udokumentowały kluczowe momenty w historii nowożytnej.

Swietłana Aleksijewicz – Wojna nie ma w sobie nic z kobiety

Laureatka nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 2015 roku na stałe zapisała się w kanonie reportażu. Jej książki, wielokrotnie nagradzane i cytowane, cieszą się nieustającym zainteresowaniem. „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” to reportaż pochodzący z 1985 roku. W poruszającym dziele literatury faktu Swietłana Aleksijewicz staje się cichym spowiednikiem kobiet, które brały udział w II Wojnie Światowej, poświęcając niejednokrotnie własne zdrowie, szczęście czy życie bliskich osób. Wywiady, które stały się kanwą dla tej przełomowej książki, ukazują inne oblicze wojny, oblicze mroczne, tragiczne i nieludzkie. Choć pierwszy raz została wydana blisko czterdzieści lat po opisywanych wydarzeniach, wzbudziła liczne kontrowersje — autorkę oskarżono m.in. o podważanie heroicznego obrazu radzieckich kobiet i ich roli w konflikcie zbrojnym. Dziś, przetłumaczona na 20 języków jest pozycją obowiązkową dla wszystkich miłośników wysokiej literatury.

Wojciech Tochman – Jakbyś kamień jadła

Konflikt zbrojny w Bośni i Hercegowinie pochłonął setki tysięcy ludzkich istnień. Tak, jakby nagle z powierzchni ziemi zniknęło kilkaset tysięcy rodzin — mężczyzn, którzy poświęcili swoje życie w walce; dzieci, które w wyniku działań wojennych nigdy nie wróciły do domu, kobiet, które pozostały, choć to tak, jakby ich nie było. Wojciech Tochman swój reportaż poświęca właśnie im — matkom, żonom, dziewczynom doświadczającym ogłuszającego cierpienia, jakim jest utrata bliskich i ukochanych. Zakończenie tej wojny nie przynosi im żadnej ulgi, mimo iż ustały bombardowania, strzelaniny i zbłąkane kule. Teraz to one muszą odnaleźć swoich zmarłych i sprowadzić ich do domu. Tochman oddaje głos nieusłyszanym — cichym bohaterkom nowej rzeczywistości, której doświadczenie cierpienia wcale nie uszlachetnia.

Ryszard Kapuściński – Wojna futbolowa

„Wojna futbolowa” to zapis wspomnień z podróży po krajach Afryki i Ameryki Łacińskiej. Ryszard Kapuściński, będący jednym z najwybitniejszych współczesnych autorów, wielokrotnie był świadkiem żywej historii. To właśnie te wydarzenia, które rozegrały się na jego oczach, były przyczynkiem do stworzenia tej książki. Tytułowa wojna futbolowa jest relacją o konflikcie, jaki wybuchł pomiędzy Hondurasem a Salwadorem w wyniku przegranego meczu piłkarskiego. Choć tę kilkudniową wojnę zapoczątkował niepomyślny wynik meczu, całą zastaną sytuację należy interpretować w znacznie szerszym kontekście — narastających od lat nieporozumień, cichych pretensji i drobnych, niepozornych działań, które ostatecznie przelały czarę goryczy. Ryszard Kapuściński pozwala czytelnikowi przyjrzeć się temu z bliska i wyciągnąć cenne wnioski.

Reportaż prawdę ci powie

Reportaż to niezwykle ważna część literatury. Dzięki niemu czytelnik ma okazję zmierzyć się z doświadczeniami, których się unika i problemami, o których głośno się nie mówi. Choć niejednokrotnie to trudne, warto sięgnąć po ten gatunek literacki. To właśnie on nieustannie przypomina nam o tym, że jesteśmy  tylko ludźmi. 

AKO

Czy warto czytać książki na trudne tematy?

dziewczyna z książką patrząca w okno

Są takie tematy, które nieustannie budzą lęk lub niechęć. Mowa tu o sprawach, które są trudne i niewygodne. Niechętnie je poruszamy ponieważ zwykle wiążą się z wyrwaniem nas ze strefy komfortu. Niektóre rozmowy mogą prowadzić do wniosków lub decyzji zmieniających nasze życie. Nie każdy jest gotów zmierzyć się z konsekwencjami Jakie książki dotyczące trudne tematów warto przeczytać i dlaczego? Lista pozycji obowiązkowych poniżej.

Zły dotyk

Bardzo trudnym i delikatnym tematem jest molestowanie nieletnich. Niestety często ma ono miejsce w bliskim otoczeniu dziecka, wśród osób które zna i darzy zaufaniem. Książka Zły dotyk autorstwa Delphine SauliereGwénaëlle Boulet to pozycja, z którą mogą zapoznać się nie tylko dorośli, ale i dzieci. Zalecana granica wiekowa to 7 lat – warto się tego trzymać ponieważ młodsze dzieci niekoniecznie dobrze odbiorą zawarte w książce treści. Autorki współpracując ze specjalistami wyjaśniają dziecku czym jest molestowanie seksualne i jakie zachowania są przekroczeniem granic ich przestrzeni osobistej. Ten nieprzyjemny, ale ważny temat jest pokazywany za pomocą pięciu różnych historii. Pozycja, którą zdecydowanie warto mieć w domowej bibliotece i uświadamiać dzieci żeby uchronić je przed niebezpieczeństwem.

Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie?

Justyna Kopińska w ostatnich latach jest głosem utrapionych, kobiet, słabych i skrzywdzonych. Pisarka nie poddaje się w walce o prawa tych, którzy od lat nie są słuchani. W jednej ze swoich książek przygląda się temu co się działo przez dekady w Specjalnym Ośrodku Wychowawczym Zgromadzenia Sióstr Boromeuszek. Okazuje się, że instytucja zarządzana przez zakonnica była pełna przemocy fizycznej, seksualnej i psychicznej. Dzieci nie miały szansy bronić się przed pracownikami i starszymi wychowankami. Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie? to pozycja dla osób o stalowych nerwach. Temat tym trudniejszy, że dotyczy kościoła, który rzekomo ma bronić słabych i pokrzywdzonych. Zakonnice kojarzone są z posługą Bogu i ludziom, nie zaś z przemocą i terrorem.

4-godzinny tydzień pracy

Timothy Ferris 4-godzinny tydzień pracy dlaczego ta książka dotyczy tematu trudnego? Ponieważ jednym z jej głównych przesłań jest hasło: “rób codziennie jedną rzecz, której się obawiasz”. A ludzie nie lubią wychodzić ze swojej strefy komfortu i podejmować się działań skomplikowanych i burzących ich rutynę. To książka pisana w formie poradnika, która pomoże w zadaniu sobie kilku kluczowych pytań w kwestii działań podejmowanych przez nas każdego dnia.

Powyżej omówione książki mówią o tematach trudnych. Molestowanie dzieci oraz wykroczenia jakich dopuszczają się osoby duchowne od lat zamiatane są pod dywan. Czas najwyższy przyjrzeć się tym tematom, w końcu to problemy społeczne i mogą dotknąć zarówno nas, jak i naszych bliskich. W przeciwieństwie do dwóch pierwszych proponowanych książek, dzieło Tima Ferrisa dotyczy trudnych tematów mentalnych i osobistych. To podróż w głąb siebie i poprawy swojej codzienności poprzez wdrożenie pewnych działań. To książka, która może wiele nauczyć, o ile przekroczymy barierę własnego komfortu.

SAB

Najlepsze biografie wybitnych artystów

maszyna do pisania gotowa do pracy

Napisanie biografii nie należy do najłatwiejszych. Jednak ze względu na ich urok warto po nie sięgać i zagłębiać się w ich lekturę. Wiele osób twierdzi, że nie ma nic piękniejszego niż życie przelane za pomocą słów na papier. W szczególności, jeśli historia danej osoby jest niezwykła i niepowtarzalna. Czyje biografie należą do grupy obowiązkowych lektur?

Beksińscy. Portret podwójny

Jest to książka autorstwa Magdaleny Grzebałkowskiej. Opowiada o życiu znanego malarza, jego jedynego syna oraz ich specyficznej relacji. Zdzisław Beksiński był wszechstronnym artystą, najbardziej znanym ze swoich kontrowersyjnych dzieł malarskich. Interesował się również fotografią i rzeźbiarstwem.

Z kolei jego syn – Tomasz, pracował jako dziennikarz muzyczny oraz tłumacz. Cechowała go niezwykła charyzma, jednak od zawsze obsesyjnie interesował się tematem jakim jest śmierć. W wieku 18 lat po rodzinnym mieście rozwiesił swoje własne nekrologi, wielokrotnie usiłował odebrać swoje życie. Stracił życie w grudniu 1999 roku, po samobójstwie przez zażycie dużej dawki leków.

W biografii możemy znaleźć wiele zdjęć, a także reprodukcje słynnych obrazów Beksińskiego. Można byłoby powiedzieć, że na pierwszy rzut oka Zdzisław i Tomek nie przejawiali podobieństwa w żadnej kwestii. Jednak książka pomoże nam dobrze zrozumieć ten element, który ich znacząco zbliżał do siebie. Chodzi o kreację własnego, indywidualnego punktu widzenia na świat, który byli w stanie pojąć jedynie oni sami. 

Miłosz. Biografia

Andrzej Franaszek nad zebraniem odpowiednich materiałów i napisaniem książki o życiu Czesława Miłosza spędził ponad dekadę. Miłosza uznaje się za jednego z najwybitniejszych poetów dwudziestego wieku, a książki, które wydał przetłumaczono na 44 języki. Przed drugą Wojną Światową jego wiersze przepełnione były katastrofizmem. W czasie wojny przebywał w Polsce, dlatego wiele jego twórczości z tamtego okresu często opisuje okupowaną Warszawę. Po wojnie postawił na intelektualizm. Wiersze opowiadały o odbudowie wartości, które zostały zburzone. Biografia sama w sobie jest barwną historią, zwierającą wiele osobistych informacji oraz opisów trudnych przeżyć, a także opis tego, co działo się w dwudziestym wieku. Franaszek w swojej książce nie obciąża nas setką faktów i nadmiarem wiadomości, powieść jest lekka, a historia Czesława Miłosza niezwykle ciekawa i wciągająca każdego czytelnika. 

Oskarżona. Wiera Gran

Jest to dzieło Agaty Tuszyńskiej, które opisuje przeżycia słynnej piosenkarki. W czasie drugiej Wojny Światowej śpiewała w getcie znajdującym się w Warszawie. Po zakończeniu wojny zarzucono jej współpracę z nazistami, po oczyszczeniu z zarzutów wyjechała z Polski w 1950 roku. Karierę kontynuowała za granicą, gdzie często dopadała ją przeszłość. Jest to książka o ciężkim losie, który został narzucony Gran już na samym początku. 

Biografie to doskonała odskocznia, która pomoże nam w poznać wiele strategii badawczych oraz ciekawy obraz dawnych czasów. Każda jest inna i pomoże zrozumieć nam na historię danego artysty i przenieść się do odległych epok. 

KBO

Najpopularniejsi przedstawiciele literatury iberoamerykańskiej. Tych pisarzy warto znać

żółta maszyna do pisania w stylu retro

Można śmiało powiedzieć, że mniej więcej od lat 80 poprzedniego wieku literatura Ameryki Latynoskiej cieszy się w Polsce dość dużą popularnością. Niestety, jak to często bywa z tego rodzaju trendami, okazują się one wysoce wybiórcze. Wszyscy przecież doskonale znamy takie nazwiska, jak Gabriel Garcia Marquez, Mario Vargas Llosa czy Jose Luis Borges a nawet Isabel Allende.

Warto jednak zdawać sobie sprawę, że literatura iberoamerykańska jest nieporównanie bardziej bogata, niż skłonni jesteśmy podejrzewać. Wymienieni pisarzy to jedynie kilku spośród wielu twórców bez wątpienia zasługujących na uwagę. Co więcej, o ile w polskich realiach za największe postaci literatury hiszpańskojęzycznej uważa się wymienionych Marqueza, Llosę czy Borgesa, o tyle w realiach Ameryki Łacińskiej taka hierarchia bynajmniej nie jest już niczym oczywistym.

Oto lista kilku wielkich pisarzy latynoamerykańskich, których po prostu trzeba znać. Zapraszamy do lektury.

Pisarze iberoamerykańscy, których nie znasz a powinieneś

1. Juan Rulfo

Czym byłaby literatura hiszpańskojęzyczna bez Juana Rulfo? Trudno powiedzieć. Z pewnością jest to pisarz wybitny ale zarazem wyjątkowo skomplikowany. Rulfo należy do przedstawicieli realizmu magicznego, jednak w jego wydaniu ten styl pisarski radykalnie odróżnia się od tego, co możemy znaleźć w książkach chociażby Marqueza.

Dwie największe książki Juana Rulfo to „Równina w płomieniach” oraz „Pedro Páramo„. Rulfo jest znany nie tylko z mistrzowskiego stylu, ale także z przygnębiającego klimatu jego dzieł. 

2. Alejo Carpentier

Alejo Carpentier to być może najwybitniejszy przedstawiciel kierunku, który w polskim tłumaczeniu nazywa się „Rzeczywistością cudowną„(„Lo real maravilloso„). Chociaż koncepcja „rzeczywistości cudownej” jest bardzo głęboko zakorzeniona w specyfice kulturowej Ameryki Latynoskiej, to jednak również na przestrzeni polskiej literatury znajdziemy unikatowych pisarzy, którzy w pewnej mierze mogą być uznawani za pokrewnych tego kierunkowi. Narzucają się więc tutaj przede wszystkim Bolesław Leśmian oraz jego „realizm metafizyczny” a także Bruno Schulz z właściwym jego twórczości postulatem „mityzacji rzeczywistości”.

Alejo Carpentier to bez wątpienia pisarz wybitny. Być może największą jego powieścią jest „A los tiempos pasados„, przełożona na polski pod tytułem „Podróż do źródeł czasu”. W powieści tej teraźniejszość oraz przeszłość nie mają wyraźnie wyznaczonych granic. Styl jest wręcz mistrzowski. Carpentier jest również źródłem cennych prac poświęconych teorii „Lo real maravilloso„, co z pewnością może zainteresować  czytelników, którzy chcieliby zgłębić ten niezwykle ważny i głęboki filozoficznie kierunek literatury hiszpańskojęzycznej. Inna wielka powieść Carpentiera to oczywiście genialne „Królestwo z tego świata„.

3. Miguel Asturias

Miguel Asturias to kolejny przedstawiciel realizmu magicznego. Podobnie jednak jak w przypadku Juana Rulfo, jest realizm magiczny zupełnie inny, niż ten znany nam z dzieł Marqueza. Paul Valery pisał z zachwytem o twórczości Asturiasa, że „daje się w niej wyczuć pewien cudowny ton tropikalny”. Rzeczywiście, twórczość pochodzącego z Gwatemali Asturiasa jest zjawiskiem wyjątkowym i bez wątpienia można w niej wyczuć pewien rodzaj „czaru tropików”, tropikalnej natury, tropikalnego temperamentu. 

Chyba najważniejszą książką Asturiasa są „Leyendas de Guatemala„. Nie jest to dzieło oryginalne, raczej adaptacja starych mitów prekolumbijskich. Asturias z mistrzostwem nadaje im jednak nową formą, ubierając je w subtelną, liryczną prozę. Czasami uważa się, że właśnie to dzieło Miguela Asturiasa stanowi najwybitniejszy przejaw literacki realizmu magicznego.

RŁO